ყველაზე საშინელი და საოცარი დღე

მოგესალმებით საფრანგეთიდან! მოგიყვებით ყველაფერს განცდებს და რაც აქამდე  მიგრძვნია. შაბათი ღამე ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე საშინელი დღე.დღე როდესაც დადგა ჟამი,წასვლის და ყველას დატოვების.მე ბავშვებთან ერთად წავედი მარშუტკით,და ჩავჯექი თუ არა ტირილი მომერია.მერე წავედით მარიამის და გვანცას წამოსაყვანთ მაგრამ თურმე ქეთიც მოდიოდა და ძალიან გამიხარდა (არადა მატყუებდა აქამდე თურმე,ვერ მოვიდვარო,თურმე სურპრიზის გაკეთება უნდოდა)რო დავინახე გადავირიე ისე გამიხარდა,ყველა ის ადამიანი მაციმებდა ვინც მიყვარს.

სიმღერ სიმღერით და ტირილ  ტირილით მივედით აეროპორტთან..სალომე  ჩემს წინ იჯდა და უკან არ იხედებოდა სანამ გზაში ვიყავი,ვიცოდი რომ ცრემლები ჩამოდიოდა,შოკაც აცრემლებული თვალებით მიყურებდა და მეხუტებოდა..მე კკიდე ვტიროდი ჩუმათ ჩემთვის.

რეგისტრაციის გავლის შემეგ თურმე ძალიან მალე გავიდა დრო..დამოვიდა ჩემი ესკალატორზე ასვლის და დიდი ხნით დამშვიდობების დრო..დაქალები არ მიშვებნენ მეხვეწებოდნენ რო დავრჩენილიყავი და არ მიმეტოებინა ისინი,ეს ყოველივე კი საკმაოდ ცუდათ მოქმედებდა ჩემზე..ერთი მოვიხედე უკან და შემდეგ თავი არ შემომოტრიალებინა ისე ვტიროდი.. 

მერე იქ ამოსვლა არ შეიძლებოდა ბევრის,მაგრამ სულმა ვერ მოუთმინათ და ყველა ამოვიდაა,ფსალმუნის გაკეთება დავიწყებიათ ცემთვის,რომელიც ,თელი ცხოვრება უნდა მკეთებოდა..გვანცა მოოვარდა ბღავილით და მითხრა რომ ეს მეგობრებისგან სახსოვრად ყოველთვის უნდა მკეთებოდა,უკან მხოლოდ ერთხელ მოვიხედე და მარიამის ატირებული თვალები დავინახე,რომელიც მარტო იდგა მისთვის და შემდეგ ისე წავედი არ მომიხედია..მათი ტირილი კი მესმოდაა და ეს ყველაფერი არ მციმდებოდა თვალებოდავ,თვითფრინავში რო ავედი ვბღაოდი.
ჯერ ჩეხეთში მომიწია ჩასვლა ტრანზიტით,ძვლივს მივასწარით შემდეგ საფრანგეთის თვითმფრინავს და ზუსტად რომ ჩავჯექით გაფრინდა..თან უკვე გათენებული იყო და სურათებიც გადავიღე როგორ ვიყავი ღრუბლებს მაღლა.მხოლოდ აფრენის შემეშინდა და მორჩა გაოცებული ვიყურებოდი.

ჩავედი ნანატრ პარიზში,სულ სხვანაირი სამყარო პირი დავაღე ინტეერესით ვაკვირდებოდი ყველაფერს..გაოცებას ვერ ვმალავდი.ეხლა კი დღეს საფრანგეთიდან ვიწყებ ახალი პოსტების წერას და ვეგუები იმას რომ ჩემები ვინც მიყვარს ჩემს გვერდით არ არიან.რა ვიბოდიალე და რა დავწერე ისიც არ ვიცი უბრალოდ დავწერე ის რაც იყო.

აქ მატერებლები მიდიან სხვადასხვა სოფლებში და ესე შემდეგ როგორც ჩვენთან ვაგზალი ისე არის აქაც ეგ ოღონდ სახელი დამავიწყდა რა ქვია .

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s